Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

4-3-2009

Bij deze wil ik mij bedanken voor de geweldige behandeling ; na 2 maal een erg vervelende ervaring te hebben gehad met het trekken van verstandskiezen
kreeg ik van mijn tandarts te horen dat de resterende twee extractierijp waren , jawel dus , eruit moesten.
Via vrienden werd ik attent gemaakt op het bestaan van de amaliakliniek.Na enige vertraging ivm een bloeddruk probleem ben ik op 3.3.2009
behandeld.
Geweldig , ik heb er niets van gemerkt .In de stoel heb ik tot 5 kunnen tellen vooraleer ik in slaap was , daarna weet ik pas weer iets vanaf het
moment dat ik in een rolstoel naar buiten werd gereden en op dat moment was er geen pijn of zo.Wat een gevoel.Ik had de tandarts(e) , An , wel
om de hals kunnen vliegen.Daarna nog wat paracetamol geslikt en s'avonds gwoon kunnen eten.
Na een dagje rust weer gewoon aan het werk.Op die manier is het bijna onmogelijk nog angst voor de tandarts te hebben.

Bedankt Richard , An en het hele team.

J. L.
4.3.2009

24-2-2009

Hallo allemaal,

Na lang wachten heb ik dan eindelijk de grote stap genomen, met veel pijn en moeite dan tog maar gebeld. Ik zag er best tegenop maar nadat ik zo vriendelijk geholpen ben (op het voor gesprek) heb ik definitief JA gezecht.

Eindelijk eindelijk die pijnlijke tanden eruit, en bang dat ik ben is na te vragen aan diverse tandartsen. Maar nadat ik die narcose behandeling heb gehad ben ik al 99% blij. Bijna geen pijn gehad nadien, en alles loopt volgens plan.......Ik wil jullie allemaal bedanken voor de uitermate goede service en ook voor uw vriendelijkheid natuurlijk....Ik ben dolblij dan jullie dat voor elkaar hebben gekregen.

Amalia dank je..........

--
Met vriendelijke groet,

T.V.
Deurne (NBR)

18-2-2009

Beste Aanstaande Amaliakliniekgangers,

Waarschijnlijk is dit voor U/jou (ik vervolg dit stukje verder met "jou", dat klinkt wat persoonlijker) de eerste keer dat je op deze site leest hoe de reacties zijn van de mensen die al behandeld zijn in de Amaliakliniek. Ook ik las voor ik behandeld werd vele malen alle reacties om mezelf moed in te spreken. Om eerlijk te zijn: ik las weken elke dag alle stukjes!
Al lange tijd had ik last van drie kiezen en ik wist dat ze een keer getrokken moesten worden. Door grote angst daarvoor stelde ik het (jaren) uit, tot ik op een goede dag (hele goede dag bleek achteraf!) de site van de Amaliakliniek zag.
Omdat ik weet hoe groot tandartsangst kan zijn (kiezentrekangst voor mij, voor andere mensen is het boorangst, prikangst, wortelkanaalbehandelingangst, "witte jassenangst" en/of een algehele chronische spanning/hyperventilatie) zal ik jullie in eerste instantie vertellen wat je precies kunt verwachten in de Amaliakliniek, hoe je je het beste kunt voorbereiden en waar je perfect kunt logeren in de directe omgeving van de kliniek.(Tonnie"s Bed en Breakfast in Kerkrade, tel: 045-5454192/ 06-14535630, a.m.theunissen@home.nl ( verder in dit stukje meer informatie) Daarna neem ik je bij de hand, figuurlijk, om de stap te zetten richting behandeling. Het komt allemaal goed!!!

Toen ik voor mezelf had besloten de kiezen in de Amaliakliniek te laten verwijderen was mijn angst nog lang niet helemaal weg. Ik moest immers onder narcose en ook dat leek mij griezelig. Want: hoe is dat nou echt?
Op een dag trok ik de stoute schoenen aan en belde (behoorlijk bibberig) de kliniek. Ik vroeg wat algemene informatie en pffff, dat gesprekje had ik alvast "overleefd". Ik werd erg aardig te woord gestaan.
Vrij snel daarna heb ik de kliniek een mailtje gestuurd. Ik werd namelijk erg paniekerig als ik alleen al dacht aan de narcose en heb per mail gevraagd of een aardig iemand mij per mail gerust wilde stellen. Ik was bang dat ik flauw zou vallen in gang of in de stoel of na het infuusprikje (maar nog voor ik in slaap zou vallen dus) En wat nou als ik ineens dus een lage bloeddruk of een hele hoge bloeddruk zou krijgen? En zou ik toch echt wel helemaal onder narcose zijn? En zou het toch echt niet zo zijn dat ik achteraf (of tijdens!) me toch iets zou herinneren van de ingreep? Ohhhh........ Direct ontving ik een heel aardig mailtje!
De narcotiseur werkt namelijk al vele jaren met paniekerige mensen en heeft echt alles onder controle. Diep in je hart weet je dit maar ik wilde dit toch echt even weten! De ergste angst was weg maar toch... Gelukkig wist ik toen wel al dat de medewerkers geen operatiejassen dragen en dat je niet in een pyjama op een brancard de behandelruimte binnen/buiten gereden wordt en dat je niet in een uitslaapkamer komt maar gewoon direct na de behandeling naar huis kunt gaan. (geen ziekenhuisidee dus, heel prettig!) En ik wist ook dat het personeel heel aardig is.

En ineens kreeg ik op een zondagavond kiespijn. Ai, dat hield in dat ik toch ineens wel heel snel naar de kliniek zou moeten!
Gelukkig had ik inmiddels al een prima contact (telefoon/mail) met Tonnie Theunissen, eigenaresse van een heel gezellig Bed en Breakfast. Een van de patienten had zich namelijk zeer positief uitgelaten over haar en haar gezellige huis (in een patientenreactie op deze site) Bovendien brengt ze je naar de kliniek (als je van tevoren bij haar logeert dus) en komt ze je weer ophalen als je niemand bij je hebt en je na de ingreep bij haar logeert! Dat vond ik heel fijn!

Maandagochtend belde ik gelijk de kliniek en maakte een intake- en behandelafspraak. Woensdag intake en donderdag.....de GROTE DAG. Tijdens de intake (mijn contactpersoon, narcoseassistente Pascalle kwam gelijk al naast mij zitten in de wachtruimte, heel aardig!) gaat alles heel snel: foto maken, daarna in de stoel bij tandarts Patrick, daarna voor een gesprek naar de narcoseassistente en toen naar Tonnie"s huis die al met de koffie klaarstond. Ik kreeg er echt een vakantiegevoel van! Ze heeft een mooie tuin met heerlijke relaxstoelen en gezellige kamers met een prima bed. Ze woont in de Lindenlaan 101 in Kerkrade (tel: 045-5454192/ 06-14535630 / fax: 045 5454192) Kijk ook maar op haar site:a.m.theunissen@home.nl www.tbbk.nl
Het is toch wel heel prettig als je een dag voor de ingreep al in Kerkrade bent en na de ingreep bij haar weer kunt uitrusten. Ik heb er een paar dagen aan vast geknoopt omdat ik niet wist hoe snel ik weer fit zou zijn.

De nacht voor de ingreep sliep ik niet of nauwelijks. Ik telde de uren af. En ineens was het kwart over zeven "s morgens en bracht Tonnie me naar de kliniek. We hebben in haar auto gezellig gepraat en was ineens alle spanning helemaal kwijt. Mijn contactpersoon (narcoseassistente Pascalle) stond mij al buiten op te wachten en lachend (ja echt) ging ik naar binnen. En toen ging het heel snel. Ik liep de behandelkamer binnen (dit is een gewone tandartskamer) en ik zag tot mijn verbazing geen infuuszakken, geen vreemde apparaten en geen tangen etc. Alleen een zilverkleurig tafeltje met knopjes naast de tandartsstoel. (niet angstaanjagend). Ik gaf een hand aan tandarts Mark en aan een mevrouw die zich bukte en ...he??? De naald zat al in mijn hand! Ze/we waren al begonnen!!!
Niets maar dan ook helemaal niets (!) was griezelig. Ik zat volkomen ontspannen op de stoel en iemand vroeg nog: je hebt het dus wel naar je zin bij Tonnie. Vijf seconden nadat ik het piepkleine naaldje in mijn hand had gekregen (daar voel je niets van) leek het of ik door gebroken glas keek, de omgeving werd wat minder scherp (dit duurde ook vijf seconden) en gevoelsmatig onmiddellijk (!) daarna hoorde ik dat ik al klaar was. Bizar! Hoe kon dat nou, ik had mijn ogen (voor mijn gevoel dus) nog niet eens gesloten en ik was al klaar! En ik was klaarwakker. Ik had totaal niet het gevoel dat iemand in die kamer maar ook iets had gedaan! Naar de kapper gaan is griezeliger.
Ik werd kwaad op mezelf: ben ik hiervoor nou jaren doodsbang geweest? Voor vijf seconden "in gebroken glas kijken"?
Ik stapte de rolstoel in en Tonnie stond al buiten op mij te wachten. Tien minuten later lag ik in bed maar ben na vijf minuten weer opgestaan omdat ik totaal niet slaperig was en ben in haar relaxstoel in de tuin gaan liggen.Tonnie zorgde gelijk weer voor koffie En omdat het mooi weer was (juli 2008) heb ik vier dagen lekker geluierd in haar tuin.
En heb genoten van het gezellige ontbijt en haar leuke hond. De hond is net zo"n schatje als de bazin!
Je ziet het, angst hebben voor vijf seconden een beetje wazig zien is dus stapelgek. Het stelt NIETS voor en ik ben dus absoluut niet meer bang voor narcose!!! Ik vond het allemaal wel grappig en gezellig!!!

Stap een :Als je heel bang bent is het al knap dat je de eerste stap eigenlijk al gezet hebt, je hebt immers nu al op deze site gekeken. Beloon jezelf nu maar met een kop koffie en laat tot je doordringen dat er niets griezeligs gebeurt in de Amaliakliniek. Dat lees je in mijn reactie en in die van vele anderen. Alle angsthazen zijn zeer tevreden.
Stap twee: bel eens naar de kliniek voor algemene info.
Stap drie: vraag per mail een aardige contactpersoon en stel je vragen. En geloof de geruststellende antwoorden ook!
Stap vier:bel voor een intakegesprek.(en bel Tonnie als je ook voor-en/of na het intakegesprek bij haar wilt logeren.) Informeer tijdig of ze wel een kamer voor je vrij heeft. Als je in de buurt van de kliniek woont kun je natuurlijk eens langslopen en binnenwandelen. Dan weet je de sfeer en zie je dat het niet griezelig is.
Nu is het tijd voor stap vijf: maak de behandelafspraak en maak een afspraak met Tonnie. Ik ga je geen "sterkte" wensen want dat is gek/niet nodig als je mijn verhaal hebt gelezen. En niet afbellen hoor!
Het gaat ook jou lukken en je zult zien dat ook jij het gezellig vindt in de kliniek en bij Tonnie!

17-1-2009

Hallo ik ben gister bij jullie geholpen er zijn 3 kiezen getrokken een hoop gaatjes gemaakt een zenuwkanaal behandeling en alles weer gepolijst.OOOHH ooh ooh wat was ik bang.Bang omdat er zoveel moest gebeuren en bang voor de napijn.Maar ik ben ontwaakt uit de narcose en was thuis eigenlijk pas goed en wel helemaal wakker.Ik voelde alleen nog wat van de plaatselijke verdoving maar toen deze ook uitgewerkt was bleek ik helemaal geen pijn te hebben niet eens een beetje alleen mn keel doet wat pijn maar als dat alles is he. En wat hebben jullie mooi werk geleverd ik heb het prachtwerk eens goed bekeken en het ziet er weer uit als een prachtige Hollywood smile.

Mensen allemaal hartstikke bedankt voor de goede zorg en het prachtige resultaat het was weer ver boven mn verwachting en wat ben ik blij dat ik weer kan lachen.

Heel veel Dank,

Danny v.d.Naald

5-11-2008

5 november 2008,

Beste, lieve mensen van de Amaliakliniek,

Gisteren, 4 november 2008, was het zover, dat ik door tandarts Patrick geholpen zou worden.(verstandskies, 2 andere kiezen en een gebitsreiniging) Met knikkende knieën ben ik naar jullie toe gereden na een hele nacht niet geslapen te hebben. Eenmaal aan de beurt ging het allemaal heel snel. Eerst nog een foto gemaakt, daarna superlief en zorgzaam begeleid naar die zo gehate stoel. Het infuus plaatsen stelde niks voor. Ik zei nog, dat jullie me niet in slaap konden krijgen, maar ik had me vergist. Ik kan me nog herinneren, dat de stoel langzaam in ligstand werd geplaatst en daarna weet ik niks meer. Naar mijn gevoel werd ik na 5 minuten wakker gemaakt. In de praktijk bleek dat echter een ruim uur later te zijn. Ik heb van de hele behandeling absoluut niks gemerkt. Ook van de narcose zelf heb ik verder geen last gehad (ik heb zelfs Patrick en de narcotiseur een hand kunnen geven en kunnen vragen, wat er precies gedaan was!) en zelfs de zo gevreesde napijn viel reuze mee.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de zeer goede begeleiding en kan het alleen maar iedereen aanraden! Ik heb het in ieder geval ervaren als een geweldige ervaring!! Wie had gedacht, dat ik dat ooit zou zeggen na een tandartsbezoek!!

Nogmaals super bedankt voor alle goede zorgen en een speciaal woord van dank aan Patrick en de narcotiseur!!

met vriendelijke groet,

W.M.G. S.

25-10-2008

22 oktober 2008,

Vandaag is het bijna 14 dagen geleden dat ik geholpen ben bij de Amaliakliniek. Inmiddels al ruim gewend aan mijn prothese en ook het eten van andere zaken dan alleen soep en vla gaat steeds beter.
Maar wat is hier een ellende aan vooraf gegaan. Waarom? Ik denk dat ik recordhouder ben met het niet naar de tandarts gaan. Ruim 40 jaar. En dus ook recordhouder angsthaas zijn. Bordjes aan een muur met tandarts erop werden gemeden. Ieder gesprek over tanden, in welke vorm dan ook, waren aan mij niet besteed. Hoe dat zover is gekomen? Bij de schooltandarts is het begonnen en in totaal 8 tandartsen, tandbeulen zou een betere omschrijving zijn, later werd de interval tussen de paracetamolletjes steeds korter. Maar niet alleen de interval, ook de tanden en kiezen. Met de jaren brokkelde de boel behoorlijk af.
Maar wie wil je helpen? Samen er met je partner over praten is geen optie. Wel eens geprobeerd, maar om dan met het zweet over je hele lijf te zitten, schiet ook niet op. Anderen mijden vaak ook het gesprek over de tandarts, dus ook van hen krijg je de oplossing niet.
In je hoofd wil je het toch, maar er was bij mij ook dat stemmetje dat zei: je wilt het, maar je wilt het toch niet, want denk maar eens aan het verleden wat er allemaal is gebeurd. Dus wil je het toch maar niet.
En toch.
In augustus het internet opgegaan en ik moet zeggen: wat kom je dáár een boel nare en vervelende verhalen tegen. De angst werd alleen maar groter en groter.
Maar uiteindelijk kwam ik dan toch bij de Amaliakliniek terecht. Je gaat de reacties lezen en denkt: zon goede reclamestunt heb ik nog nooit meegemaakt. Die artsen die daar werken, kunnen mooie verhaaltjes schrijven. Ik dacht: mij niet gezien. Maar kiespijn is ook niet alles en dus maar weer lezen. Uiteindelijk heb ik het met mijn vrouw besproken wat ik had gedaan en zij viel achterover en vond het tevens moedig. En dan komt het moment dat je gaat bellen voor de eerste afspraak. De telefoon voelde aan als natte zeep. Hij glibberde van het zweet door mijn handen. En ineens wordt er opgenomen en hoor je een lieve dame zeggen: goedemorgen, Het geeft een gevoel alsof je voor het eerst in de achtbaan zit.
Maar niks is deze mensen te veel en alles wordt rustig uitgelegd. En voor je het weet staat het kennismakingsgesprek in je agenda. Na 205 km sta je voor de deur en het eerste waar ik naar zocht was of er nog een vluchtroute bestond. Maar wat een kanjers werken hier. Als superangsthaas hoef je niet te wachten in een wachtkamer, maar wordt je snel geholpen.
Het was dan ook een overwinning om voor het eerst na zon lange tijd een tandarts een hand te geven. Er gebeurde, zoals ze ook beloofd hadden, helemaal niets. Alleen aan de hand van de gemaakte fotos werd er een behandelplan gemaakt. Alles even rustig. Ze weten wie achter de mens zit met deze problemen. Ze zijn nl. ook zelf mens en dat vind je terug.
Op 09-10 jl. was het zover. Bram Slaets kwam mij zelf halen en probeerde mij op mn gemak te stellen. Ik werd voorgesteld aan Ger, de anesthesist, en nog enkele assistenten. Voordeel is dat de partner ook mee naar binnen mag. In minder dan een tel was ik onder zeil. Exact 30 minuten later zat ik letterlijk met een bek vol met tanden. Boven een prothese, onderin alles schoongemaakt, tandsteen weg, verstandskiezen ook weg. Kortom geweldig. Eigenlijk ook heel emotioneel. De eerste gedachte is dan ook.waarom niet eerder. Daarna in de auto. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk in staat was om zelf te rijden. Ook s avonds voelde ik me opperbest. Kopje soep en water. Vooral koud water. Ook s middags in de auto gelijk begonnen met koelen. Superbelangrijk dit te doen, want je voelt je daarna een stuk beter. Geloof me, ik heb alles bij elkaar geen centje pijn gehad en niet doordat ik stijf stond van de medicijnen of pijnstillers. Ik denk dat ik geen tijd had, daar ik iedere keer toch even stiekem voor de spiegel ging staan, en nog steeds doe, om naar mijn nieuwe wereld te kijken.
Ik kan het iedereen zóóóó aanbevelen. Dóe het. Geloof me. Het is echt gebeurd, want ik was er bij.
Dank je wel, kanjers van Amalia, dank je wel!
D. te R.

16-10-2008

Eindelijk was het zover,de nacht voor de behandeling heeft mijn maag zich vanzelf geleegd door de stress,al van kinds af aan flip ik als ik maar aan een tandartsbehandeling denk,ben tot voor 2 jaar wel regelmatig geweest, maar vraag niet hoe!,en na de laatste catastrofe (verdoving werkte niet bij een behandeling, waarschijnlijk door mijn enorme gespannen zijn) heb ik dus 2 jaar lang regelmatig met pijn rondgelopen en durfde echt,echt,echt niet meer naar mijn tandarts, terwijl het heus een aardige man is hoor!
Enfin, er moest toch echt iets gebeuren, regelmatig werd ik wakker van de kiespijn etc,wat niet bevordelijk was voor mezelf, en ons gezin.
Via internet kwam ik bij jullie kliniek terecht en heb met lood in de schoenen gebeld, zelfs aan de telefoon barstte ik al in tranen uit van de zenuwen alleen al, maar wat een verademing, de telefoniste stelde me helemaal op mijn gemak en we maakten een afspraak voor een intake.
De nacht ervoor weer niet geslapen, 240 km gereden om er te komen, maar het was het waard!
Superrrr, de medewerkers daar,ik durfde zomaar in de stoel en mijn mond open te doen zonder hyperventilatie-aanval, zoals de laatste keer...enfin, er werd een behandelplan opgesteld en die dag ook een hartfilmpje gemaakt in het nabijzijnde ziekenhuis, wat ik een geruststellend idee vond, dat ze zo zorgvuldig met patienten omgaan.
14 oktober was het dus zover...het ging allemaal heel snel, khad amper tijd om me te realiseren dat! ik in de stoel zat toen ik al onder narcose was,en eenmaal wakker was alles achter de rug: 2 kiezen eruit,wortelkanaalbehandeling, wat vullen en gebit helemaal schoongemaakt, alles in 1 keer! En nix van gemerkt!!!!!
De terugreis heb ik half slapend doorgemaakt, en het enige waar ik last van had was keelpijn...verder helemaal niets!,ongelooflijk!
Ik wil iedereen heel hartelijk bedanken, ben zo blij en opgelucht...wil nooit geen andere tandarts meer, heb er de 240 km heen en terugrijden graag voor over!,dus tot over een half jaar-controle!
Verder wil ik mijn tandarts een voorspoedige bevalling en gezond kindje toewensen!
Een heel dankbare M.W.!

29-9-2008

Geachte Amalia-kliniek medewerkers,

Ik wil jullie ten eerste echt uit de grond van mijn hart bedanken,
Ik ben afgelopen donderdag (25-sept-2008) bij jullie geweest om mij te laten helpen aan mijn tanden.
Ik heb ruim 24 jaar met angst voor de tandarts rond gelopen, en jaren met pijn in mijn mond.
Ik ging meestal op het laatste moment naar de tandarts als het al niet meer te verdoven was.
Dus liet ik me elke keer weer door een hel gaan.
Maar ja dat niet alleen de mensen om me heen ook, want ik was dan niet te genieten.
Maar ja twee weken terug moesten we met onze dochter naar jullie toe om vier melktandjes te trekken onder algehele narcose.
En die heeft zich daar zo kranig gedragen dat ik bij me zelf dacht nu moet ik ook kan niet achter blijven.
Een dertig jarige steigerbouwer die op honderd meter hoogte geen moeite heeft maar als ie op die stoel moet gaan liggen zweet ie peentjes.
En zijn vier jaar oude dochter heeft nergens bang voor.

Dus een afspraak gemaakt want de pijn was ook niet te harden.
Bij de intake zweette ik weer peentjes ik stond op dat moment liever op de steiger dan ik daar in de stoel lag.

Maar dankzij de tandarts (Patrick) die me behandelde liep alles een stuk makkelijker dan ik dacht,
Hij vroeg aan mij wat ik wilde en vertelde hem dat ik het liefst alles getrokken wou hebben.

Dan had ik tenminste nooit meer pijn in mijn mond.

Hij zei in het begin dat ik daar een beetje jong voor was.
Maar dat maakte mij niet uit alles moest eruit einde pijn.
Toen ik hem eenmaal heb kunnen overtuigen dat ik dat echt wou,

Moest ik in een bitje bijten.
Het enige wat ik een beetje minder vond was het happen in dat bitje daarna heb ik nog wel wat pijn gehad .
Mijn vrouw heeft de dag daarna gebeld dat de pijn niet uit te houden was en me werk er ook er onder kwam te lijden en over me gezin nog niet te spreken.

Ik at bijna niks meer en was altijd zwaar chago.

Jullie hebben toen de behandeling kunnen versnellen.
En afgelopen donderdag was het dan zo ver om 13:00 uur

Toen ik aan de beurt was vroegen ze of ik nog vragen had voor de tandarts had, maar ik kon me niet snel genoeg achter de rug hebben.

Nu zit ik hier op zaterdag met me nieuwe gebitje achter de c.

Kan helaas nog niet goed kauwen maar gaat met de dag beter.
Er is echt een last van me schouders af gevallen.

Dus zou ik alle medewerkers die me geholpen hebben van harte bedanken voor al jullie goede zorgen. En die bedankjes krijgen jullie van Jeroen T.mijn dochtertje en natuurlijk mijn lieve vrouwtje.

De volgende keer neem ik vlaai mee voor jullie

Tot de 10de

Greetz Jeroen T.

9-9-2008

GEACHT AMALIATEAM
Ik ben vanmorgen 4 september 2008 bij jullie geweest voor een behandeling, allerlei tanden en kiezen getrokken en meteen NIEUWE TANDEN,dit is mij 500% meegevallen, het is nu bijna 2 uur in de middag en heb NERGENS last van geweldig.
Harstikke bedankt allemaal
Jan G.
Harderwijk

24-8-2008

19 juni 2008,
was een dag om nooit te vergeten, na bijna 14 jaar niet naar de tandarts te zijn geweest ,moest ik er dan toch aan geloven.
heel gespannen werd ik er heen gebracht,ik was zelfs zo bang in al die voorgaande jaren dat ik bij het woord tandarts alleen al kippenvel kreeg,en snel op een ander onderwerp over ging.
en als de kinderen ieder half jaar gaan ik zelfs niet mee de wachtkamer in ging maar in de auto bleef wachten.
tot 19 juni,ik zou onder narcose worden behandelt,wat een geweldige oplossing voor me.
toen ik wakker werd was alles gebeurd en ik kon mijn ogen niet geloven,zelfs nu loop ik nog steeds op wolken.
ik heb gehuild als een klein kind,zo blij was ik en ben ik.
ook na de behandeling heb ik nergens last van gehad op een beetje keelpijn na.
mensen wat een geweldig team daar in kerkrade.
ik kan alleen maar zeggen allemaal BEDANKT,BEDANKT,BEDANKT. met zeer grote hoofdletters,want ik ben een heel ander mens geworden
veel groeten van s.j.